ای عقل نگفتم که تو در عشق نگنجیدر دولت خاقان نتوان کرد خلافتبا قد تو زیبا نبود سرو به نسبتبا روی تو نیکو نبود مه به اضافتسعدی

۰ ۲۸۶

تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سویتا کی دوم از شور تو دیوانه به هر کویصد نعره همی‌آیدم از هر بن موییخود در دل سنگین تو نگرفت سر مویبر یاد بناگوش تو بر باد دهم جانتا با...

۰ ۱۵۲

آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتشهر چه کند ز شاهدی کس نکند ملامتشمیوه نمی‌دهد به کس باغ تفرجست و بسجز به نظر نمی‌رسد سیب درخت قامتشکاش که در قیامتش بار دگر بدیدمیک...

۰ ۱۵۷

زاندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب رااول مرا سیراب کن، وآن گه بده اصحاب رامن نیز چشم از خواب خوش بر می‌نکردم پیش از اینروزِ فراق دوستان، شب‌خوش بگفتم خواب را...مق...

۰ ۱۶۷

صراف سخن باش و سخن بيش مگوچيزي که نپرسند تو از پيش مگوسعدی

۰ ۵۱۲

من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم کسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم بپرس حال من آخر چو بگذری روزی که چون همی‌گذرد روزگار مسکینم من اهل دوزخم ار بی تو ز...

۰ ۲۱۲

ای یار ناسامان من ، از من چرا رنجیده ای؟ و ای درد و ای درمان من ، از من چرا رنجیده ای؟ ای سرو خوش بالای من ،از من چرا رنجیده ای؟ لعل لبت حلوای من ، از من چرا رنجیده ای؟ ب...

۰ ۲۴۹

تا مست نباشی نبری بار غم یارآری شتر مست کشد بار گران را

۰ ۴۷۲

من اگر نظر حرامست بسی گناه دارمچه کنم نمی‌توانم که نظر نگاه دارم

۰ ۴۱۸

کی شکیبایی توان کردنچو عقل از دست رفت

۰ ۳۰۰

نیست از عاشق ڪ‍سی دیوانه‌ترعقل از سودای او ڪ‍ورست و ڪ‍ر

۰ ۴۰۲

هر یک از دایره جمع به راهی رفتندما بماندیم و خیال تو به یک جای مقیم..

۰ ۲۸۵

ور هـنـری داری و هـفـتـاد عـیـبدوسـت نـبـیـنـد بـه جـز آن یـک هـنـر

۰ ۲۵۴

ای که هـرگـز فـرامـشـت نـکـنـمهـیـچـت از بـنـده یـاد مـی‌آیـد ؟

۰ ۲۵۵

ای صبحِ شب‌نشین جانم به طاقت آمداز بس که دیر ماندی چون شام روزه داران

۰ ۲۴۱

عاقلان را کی زیان داردکه ما دیوانه‌ایم

۰ ۲۳۹

ز دوستانِ مجازیچو دشمنان بـ‌رَمیدم

۰ ۲۰۹

صبحی که مشام جان عشاقخوشبوی کند اذا تنفّس

۰ ۳۵۷

گویند به دوریبکن از یار صبوریدر مِهر تفاوت نکندبُعدِ مسافت...

۰ ۲۹۰

چون تو دارم، همه دارمدگرم هیچ نباید

۰ ۱۷۳