ای عقل نگفتم که تو در عشق نگنجیدر دولت خاقان نتوان کرد خلافتبا قد تو زیبا نبود سرو به نسبتبا روی تو نیکو نبود مه به اضافتسعدی

۰ ۲۷۲

تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سویتا کی دوم از شور تو دیوانه به هر کویصد نعره همی‌آیدم از هر بن موییخود در دل سنگین تو نگرفت سر مویبر یاد بناگوش تو بر باد دهم جانتا با...

۰ ۱۴۹

آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتشهر چه کند ز شاهدی کس نکند ملامتشمیوه نمی‌دهد به کس باغ تفرجست و بسجز به نظر نمی‌رسد سیب درخت قامتشکاش که در قیامتش بار دگر بدیدمیک...

۰ ۱۵۳

زاندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب رااول مرا سیراب کن، وآن گه بده اصحاب رامن نیز چشم از خواب خوش بر می‌نکردم پیش از اینروزِ فراق دوستان، شب‌خوش بگفتم خواب را...مق...

۰ ۱۶۳

صراف سخن باش و سخن بيش مگوچيزي که نپرسند تو از پيش مگوسعدی

۰ ۵۰۷

من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم کسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم بپرس حال من آخر چو بگذری روزی که چون همی‌گذرد روزگار مسکینم من اهل دوزخم ار بی تو ز...

۰ ۲۰۸

ای یار ناسامان من ، از من چرا رنجیده ای؟ و ای درد و ای درمان من ، از من چرا رنجیده ای؟ ای سرو خوش بالای من ،از من چرا رنجیده ای؟ لعل لبت حلوای من ، از من چرا رنجیده ای؟ ب...

۰ ۲۴۰

تا مست نباشی نبری بار غم یارآری شتر مست کشد بار گران را

۰ ۴۲۴

من اگر نظر حرامست بسی گناه دارمچه کنم نمی‌توانم که نظر نگاه دارم

۰ ۳۷۵

کی شکیبایی توان کردنچو عقل از دست رفت

۰ ۲۹۲

نیست از عاشق ڪ‍سی دیوانه‌ترعقل از سودای او ڪ‍ورست و ڪ‍ر

۰ ۳۵۵

هر یک از دایره جمع به راهی رفتندما بماندیم و خیال تو به یک جای مقیم..

۰ ۲۴۹

ور هـنـری داری و هـفـتـاد عـیـبدوسـت نـبـیـنـد بـه جـز آن یـک هـنـر

۰ ۲۰۳

ای که هـرگـز فـرامـشـت نـکـنـمهـیـچـت از بـنـده یـاد مـی‌آیـد ؟

۰ ۲۱۲

ای صبحِ شب‌نشین جانم به طاقت آمداز بس که دیر ماندی چون شام روزه داران

۰ ۲۰۶

عاقلان را کی زیان داردکه ما دیوانه‌ایم

۰ ۱۹۰

ز دوستانِ مجازیچو دشمنان بـ‌رَمیدم

۰ ۱۶۰

صبحی که مشام جان عشاقخوشبوی کند اذا تنفّس

۰ ۳۵۰

گویند به دوریبکن از یار صبوریدر مِهر تفاوت نکندبُعدِ مسافت...

۰ ۲۸۶

چون تو دارم، همه دارمدگرم هیچ نباید

۰ ۱۶۹