وبلاگ شعر و ادب پریشان

دیدمت چشم تو جا در چشم های من گرفت آتشــی یک لحــظه آمد در دلـــم دامن گرفت آنقدر بی اختیـــار این اتفــاق افتاد کـــه این گناه تازه ی من را خدا گردن گرفت در دلم چیز...

۰ ۱۵۳

عمر بگذشت‌ و نماندست‌ جزايامي‌ چند به‌ كه‌ باياد كسي‌ صبح‌ شود شامي‌ چند به‌ حقيقت‌ نبود در همه‌ عالم‌ جز عشق‌ زهد و رندي‌ و غم‌ و ...

۰ ۱۳۶

در پیله تا به کی بر خویشتن تنی پرسید کرم را مرغ از فروتنیتا چند منزوی در کنج خلوتیدربسته تا به کی در محبس تنی در فکر رستنم ـپاسخ بداد کرم ـ خلوت نشسنه ام زیر روی منحنی...

۰ ۱۷۰

خانه‌ام ابري است يکسره روي زمين ابري ست با آن. از فراز گردنه خرد و خراب و مست باد مي‌پيچد. يکسره دنيا خراب از اوست و حواس من! آي ني‌زن که ترا آواي ني برده&

۰ ۱۶۸

ترا من چشم در راهم شباهنگامکه می گیرند در شاخ تلاجن سایه ها رنگ سیاهیوزان دلخستگانت راست اندوهی فراهمترا من چشم در راهم، شباهنگام.در آندم که بر جا دره ها چون مرده م...

۰ ۱۶۹

شب نیست که از دیده نرانی خونمدیری‌ست که من با تو ز خود بیرونم گفتی به فراق نازنینان چونی ؟وقت است که آیی و ببینی چونم

۰ ۵۳۸

يك شهر دعا کرد و بلا كم نشد امسال خون شد جگر خلق و محرم نشد امسال اي ماه چه دير آمدي از راه و عجیب است دل واپس تو عالم و آدم نشد امسال پيش از تو محرم شد و پيش از تو عزا ...

۰ ۱۶۰

بمون ولي به خاطر غرور خسته ام برو برو ولي به خاطر دل شكسته ام بمون به موندن تو عاشقم به رفتن تو مبتلا شكسته ام ولي برو ، بريده ام ولي بيا چه گيج حرف مي زنم ، چه ساده د...

۰ ۲۲۰

باز مي رسم به شهر در جهنمي ز دود با مسافرانِ خواب با قطار صبح زود خواب هاي نا تمام ، حرف هاي بين راه بي تبسم و نگاه ، بي ترانه و سرود پشت صندلي پر از نام هاي ناشناس خاط...

۰ ۱۴۷

من تشنه ام ولی ، در کوزه آب نیستحال خراب هست، جان خراب نیستچون سایه روز و شب ، در آب و آتشمآرامش جهان ، بی اضطراب نیستجا مانده‌ی شما، وامانده‌ی‌ دل استپاداش زن...

۰ ۱۵۵

میان محکمه آمد زنی که رخسارش ز لاله سرخی آن بیش بود وصافی آن کشاند در بر قاضی جوان شوخی را که شاکی از عملش بود وبی صفایی آن به شکوه گفت:مرا این به زور بوسیده است خلاف ...

۰ ۱۴۰

این دلبر اگر رام نشد، دلبر دیگردلدار دگر، یار دگر، همسر دیگرهر گاه خر من ز برایم لگد انداختبفروختم آن را و خریدم خر دیگرهر جا که به یک جو نرود آب زن و شویگو این زن دیگ...

۰ ۱۸۳

هر که پرسید ترقی چه اساسی داردگفتم این راه نه درسی نه کلاسی د اردکرسی عزت و اجلال کسی خواهد یافتکه نه علمی ،نه کمالی، نه حواسی داردیار گلچهره در آغوش کسی می افتدکه قد ...

۰ ۲۰۵

در این دیار کسی با کسی وفا نکندزند به دوست دو صد حقه و حیا نکندیکی همیشه کند دعوی طبابت خلقولیک هیچ زمان درد کس دوا نکندیکی به صورت ظاهر گره گشاست ولیبه هیچ رو گره از ...

۰ ۱۲۶

هر چه کردیم زما جمله رضایت دارندنه ملال و نه کدورت نه شکایت دارندشاید از ما گلمندند و اگر دم نزنندحجب و کم روی بی حد و نهایت دارندچون ندارد ثمر از ما گله بیخود نکنندآن ...

۰ ۱۳۱

روزه آن نیست که همسایه ی ما می گیردیا که ارباب هوس ران شما می گیردروزه آن است که مسکین سحری ناخوردهبا همان معده ی خالی ز غذا می گیردروزه آن نیست که این ماه به عنوان رژ...

۰ ۱۲۴

قربان جهانی كه در آن جنگ نباشدمشت و لگد و سيلی و اوردنگ نباشداز وحشت بمب اتم و توپ و مسلسلپيوسته به پا خار و به سر سنگ نباشدباهم نستيزند سپيدان و سياهاندعوا سر نام و نس...

۰ ۱۵۹

گر درختی از خزان بی برگ شدیا کرخت از سورت سرمای سختهست امیدی که ابر فرودینبرگها رویاندش از فر بختبر درخت زنده بی برگی چه غموای بر احوال برگ بی درخت

۰ ۳۵۶

هیچ میدانی چرا چون موج در گریز از خویشتن پیوسته می کاهم؟ زان که بر این پرده ی تاریک این خاموشی نزدیک آنچه میخواهم نمی بینم وآنچه می بینم نمی خواهم

۰ ۱۹۹

گون از نسیم پرسید دل من گرفته زینجا هوس سفر نداری ز غبار این بیابان ؟ همه آرزویم اما چه کنم که بسته پایم به کجا چنین شتابان ؟ به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سر...

۰ ۱۵۲

ای نگاهت خنده مهتاب ها بر پرند ِ رنگ رنگ ِ خواب ها ای صفای جاودان ِهرچه هست: باغ ها ، گل ها ، سحر ها ، آب ها ای نگاهت جاودان افروخته شمع ها ، خورشیدها ، مهتاب ها ای طل...

۰ ۱۵۹

در کوی محبت به وفایی نرسیدیمرفتیم ازین راه و به جایی نرسیدیمهر چند که در اوج طلب هستی ما سوختچون شعله به معراج فنایی نرسیدیم با آن همهآشفتگی و حسرت پروازچون گرد پری...

۰ ۱۵۶

بزرگا گیتی آرا نقش بند روزگارا ‌ای بهار ژرف به دیگر روز و دیگر سال تو می‌آیی و باران در رکابت مژده‌ی دیدار و بیداریتو می‌آیی و همراهت شمیم و شرم شبگیران و لب...

۰ ۱۳۹

بی قرارت چو شدم رفتی و یارم نشدی شادی خاطر اندوه گزارم نشدیتا ز دامان شبم صبح قیامت ندمید با که گویم که چراغ شب تارم نشدی صدف خالی افتاده به ساحل بودم چون گهر زینت آغو...

۰ ۱۵۴