عمر بگذشت و نماندست جزايامي چند
به كه باياد كسي صبح شود شامي چند
به حقيقت نبود در همه عالم جز عشق
زهد و رندي و غم و شادي ازو نامي چند
زحمت باديه حاجت نبود در ره دوست
خواجه برخيز برون آي ز خود گامي چند
طبع خاكي بنه و چاك بر افلاك انداز
مرغ كز دام برآيد چه بود بامي چند؟
شيخ را باك گر از طعنه خاصان نبود
من چه باكم بود از سرزنش عامي چند
آتشي بر سر اين كوي برافروخت نشاط
در نگيرد ولي از شعله او خامي چند
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ وبلاگ شعر و ادب پریشان
