وبلاگ شعر و ادب پریشان

ای ابر چقدر دور و ناپیدایی پیداست چقدر خسته از دنیایی سخت است برای بغض، پنهان ماندن سخت است برای ابرها نازایی

۰ ۱۵۹

کاج همیشه میوه دارد گنجشک.

۰ ۱۴۳

شرط بسته ام سر نیامدنت چه بُردی می شود اگر ببازم.

۰ ۸۱۹

ادعای شاعری ندارم اگر سررسیدم از غزل پر است جریمۀ تنها اشتباهم را می نویسم!

۰ ۱۳۴

دلتنگی اگر واگیر داشت می بوسیدمت.

۰ ۱۸۲

تو آن خیال محالی که هر روز در من طلوع می کنی و هیچ جای جهانم روز نمی شود!

۰ ۱۶۷

کنار پنجره نشسته ام خیره به ظهر بی عابر و زرد کوچه کودکی تنها پی همبازی در هر خانه ای را می کوبد مثل من که در هر خانه ای را می کوبم تا تو را بیابم.

۰ ۱۷۸

سر زد به دل دوباره غم کودکانه ای آهسته می تراود از این غم ترانه ای باران شبیه کودکی ام پشت شیشه هاست دارم هوای گریه خدایا بهانه ای!

۰ ۱۴۰

مقابلم که می رسی اینقدر چشمانت را به زمین ندوز زمین را هم آخر هوایی می کنی دل و خاطر را که بردی بگذار دست کم زمینی بماند برای ایستادن و خاکی برای بر سر ریختن.

۰ ۱۲۷

هر راه معمای جهان بود و سفر هر راه دوراهی چرا بود و اگر ای راه نگاه کن به آغاز به من ای راه تو را نشان دهم راه دگر

۰ ۱۷۲

يک بار حمام وقتی به دنيا می آیی يک بار حمام وقتی که می ميری؛ چه احمقانه!

۰ ۱۵۵

برایم شعر بفرست حتی شعرهایی که عاشقان دیگرت برای تو می گویند می خواهم بدانم دیگران که دچار تو می شوند تا کجای شعر پیش می روند تا کجای عشق تا کجای جاده ای که من در ...

۰ ۱۲۹

سیه چشمی به کار عشق استاد به من درس محبت یاد می داد مرا از یاد برد آخر ولی من به جز او عالمی را بردم از یاد

۰ ۱۲۳

داشتند مدرن می شدند شعرهای من مگر گذاشتند؟ سنت چشم هایت مگر گذاشتند؟!

۰ ۱۷۷

این چرخش قلم نیست جریان شعر جریان واژه هایی است که در خونم می چرخند...

۰ ۱۵۶

دو خط موازی به هم نرسند شاید به یک جا می روند اما.

۰ ۱۷۴

وقتی که نحوست از زمان می بارد چون برگ پیاپی خزان می بارد دیروز زمین دهان گشود از دوزخ گویی که بلا به این جهان می بارد

۰ ۱۹۳

ای روزهای خوب که در راهید ای جاده های گمشده در مه ای روزهای سخت ادامه از پشت لحظه ها به درآیید ای روز آفتابی ای مثل چشم های خدا آبی ای روز آمدن ای مثل روز آمدنت روش...

۰ ۲۲۶

عشق چه به ناگهان بیاید چه به آهستگی فرقی نمی کند تو را به تمامی در بر خواهد گرفت مثل خیس شدن چه در باران چه در مه

۰ ۱۷۲

کاش کسی پاییز را سر و ته می کرد برگها به درخت می چسبیدند تو به من.

۰ ۱۲۳

نیستی و حال خلبانی را دارم که لحظۀ برخورد به کوه در جعبۀ سیاه می گوید دوستت دارم.

۰ ۱۸۷

با هم که باشیم سه تاییم من و تو و بوسه بی هم چهار تاییم تو با تنهایی من با رنج

۰ ۱۹۲

دست بر زلف زدم، شب بود، چشمش مست خواب برقع از رویش گشودم تا درآید آفتاب گفتمش خورشید سر زد، ماه من بیدار شو گفت تا من برنخیزم، کی برآید آفتاب

۰ ۲۲۸

تنهاشدن تقدیر دنیامه ، همیشه تنهاشده ، مردی که شعراش درد داره بغض یه مرد ، سنگین تراز آوار سقفه درک دل من رو فقط یک مرد داره هیشکی نمیتونه بفهمه که چی میگم هیشکی نخو...

۰ ۱۳۱