وبلاگ شعر و ادب پریشان

ای ابر چقدر دور و ناپیدایی پیداست چقدر خسته از دنیایی سخت است برای بغض، پنهان ماندن سخت است برای ابرها نازایی

۰ ۱۵۸

کاج همیشه میوه دارد گنجشک.

۰ ۱۴۲

شرط بسته ام سر نیامدنت چه بُردی می شود اگر ببازم.

۰ ۸۱۵

ادعای شاعری ندارم اگر سررسیدم از غزل پر است جریمۀ تنها اشتباهم را می نویسم!

۰ ۱۳۲

دلتنگی اگر واگیر داشت می بوسیدمت.

۰ ۱۸۰

تو آن خیال محالی که هر روز در من طلوع می کنی و هیچ جای جهانم روز نمی شود!

۰ ۱۶۵

کنار پنجره نشسته ام خیره به ظهر بی عابر و زرد کوچه کودکی تنها پی همبازی در هر خانه ای را می کوبد مثل من که در هر خانه ای را می کوبم تا تو را بیابم.

۰ ۱۷۷

سر زد به دل دوباره غم کودکانه ای آهسته می تراود از این غم ترانه ای باران شبیه کودکی ام پشت شیشه هاست دارم هوای گریه خدایا بهانه ای!

۰ ۱۳۹

مقابلم که می رسی اینقدر چشمانت را به زمین ندوز زمین را هم آخر هوایی می کنی دل و خاطر را که بردی بگذار دست کم زمینی بماند برای ایستادن و خاکی برای بر سر ریختن.

۰ ۱۲۶

هر راه معمای جهان بود و سفر هر راه دوراهی چرا بود و اگر ای راه نگاه کن به آغاز به من ای راه تو را نشان دهم راه دگر

۰ ۱۷۱

يک بار حمام وقتی به دنيا می آیی يک بار حمام وقتی که می ميری؛ چه احمقانه!

۰ ۱۵۳

برایم شعر بفرست حتی شعرهایی که عاشقان دیگرت برای تو می گویند می خواهم بدانم دیگران که دچار تو می شوند تا کجای شعر پیش می روند تا کجای عشق تا کجای جاده ای که من در ...

۰ ۱۲۸

سیه چشمی به کار عشق استاد به من درس محبت یاد می داد مرا از یاد برد آخر ولی من به جز او عالمی را بردم از یاد

۰ ۱۱۹

داشتند مدرن می شدند شعرهای من مگر گذاشتند؟ سنت چشم هایت مگر گذاشتند؟!

۰ ۱۷۴

این چرخش قلم نیست جریان شعر جریان واژه هایی است که در خونم می چرخند...

۰ ۱۵۵

دو خط موازی به هم نرسند شاید به یک جا می روند اما.

۰ ۱۷۳

وقتی که نحوست از زمان می بارد چون برگ پیاپی خزان می بارد دیروز زمین دهان گشود از دوزخ گویی که بلا به این جهان می بارد

۰ ۱۹۱

ای روزهای خوب که در راهید ای جاده های گمشده در مه ای روزهای سخت ادامه از پشت لحظه ها به درآیید ای روز آفتابی ای مثل چشم های خدا آبی ای روز آمدن ای مثل روز آمدنت روش...

۰ ۲۲۳

عشق چه به ناگهان بیاید چه به آهستگی فرقی نمی کند تو را به تمامی در بر خواهد گرفت مثل خیس شدن چه در باران چه در مه

۰ ۱۷۰

کاش کسی پاییز را سر و ته می کرد برگها به درخت می چسبیدند تو به من.

۰ ۱۲۱

نیستی و حال خلبانی را دارم که لحظۀ برخورد به کوه در جعبۀ سیاه می گوید دوستت دارم.

۰ ۱۸۵

با هم که باشیم سه تاییم من و تو و بوسه بی هم چهار تاییم تو با تنهایی من با رنج

۰ ۱۹۰

دست بر زلف زدم، شب بود، چشمش مست خواب برقع از رویش گشودم تا درآید آفتاب گفتمش خورشید سر زد، ماه من بیدار شو گفت تا من برنخیزم، کی برآید آفتاب

۰ ۲۲۷

تنهاشدن تقدیر دنیامه ، همیشه تنهاشده ، مردی که شعراش درد داره بغض یه مرد ، سنگین تراز آوار سقفه درک دل من رو فقط یک مرد داره هیشکی نمیتونه بفهمه که چی میگم هیشکی نخو...

۰ ۱۳۰