وبلاگ شعر و ادب پریشان

دو سال می گذرد من هنوز سربازم وظیفۀ شب و روزم ندیده بانی توست.

۰ ۱۳۶

لنگه های درب چوبی حیاط گرچه کهنه اند بی غم اند خوش به حالشان که با هم اند.

۰ ۱۴۶

کافی ست به چیزی مثلاً درختی برسی بعد از رسیدن دور شدن آغاز می شود.

۰ ۱۳۳

رم می کند آهو در چشمان تو و هق هق دست های من از شلیک حتی یک تمنا مستأصل می ماند.

۰ ۱۷۸

ای مطلع شرق تغزل، چشمهایت خورشیدها سر می زنند از پیش پایت ای عطر تو از آسمان نیلوفری تر پیچیده در هُرم نفس هایم، هوایت آیینۀ موسیقی چشم تو، باران پژواک رنگ و بو...

۰ ۱۸۷

صهبای سحر جام مرا می خواند صحرای خطر گام مرا می خواند وقت خوش رفتن است هان گوش کنید از عرش کسی نام مرا می خواند

۰ ۱۶۱

مردان دریا امروز هزار صدف را دهان گشودند و دریغ از مرواریدی غروب، ساحلِ سوگوار جنازۀ صدف ها را در آغوش می کشید و شب در خانه های خاموشِ بندر مادران غمگین، فرزندانِ...

۰ ۱۳۴

چه فروتن! الفبا بی هیچ حرفی با این همه حرف.

۰ ۱۵۴

از خوابِ زمین ربود آدم ها را گم کرد جهان تشنگی معنا را باد آمد و برد آسمان را با خود در کوزۀ شب ریخت زمان فردا را

۰ ۱۲۹

شکفتی چون گل و پژمردی از من خزانم دیدی و آزردی از من بد آوردی وگرنه با چنین ناز اگر دل داشتم می بردی از من!

۰ ۱۶۹

ای عشق شکسته ایم، مشکن ما را! اینگونه به خاک ره میفکن ما را ما در تو به چشم دوستی می نگریم ای دوست مبین به چشم دشمن ما را

۰ ۱۶۳

شد شصت سال ... حالا؛ تمام کارهایش را انجام داده بود مانده بود زندگی!

۰ ۱۷۲۶

من تنهایم بی تو هیچ کاری نمی توانم بکنم دیگر شعر هم نمی توانم بنویسم و این تنهایی تلخ است تلخ مثل نگاه نوازنده ای که با دست های بریده به پیانو می نگرد.

۰ ۱۳۴

هی بچه! پدرت را زده اند؟ این که گریه ندارد او برای تو پدر است و برای اهل زمین یک غریبۀ ناشناس که مشت خورده همین.

۰ ۱۴۳

دیگر نجنگید! آتش بس! در من آتش بزرگ تری هست که بی آنکه جنگی در بگیرد دارد تمام مرا به تاراج می برد به سربازها بگو عقب نشینی کنند! می خواهم تن به تنِ تو یک تنه به خاک ...

۰ ۱۶۰

اینقدر گریه نکن باید ترکم کنی دیگر نه من به تو می آیم نه تو به من مگر آدم ها را نمی شناسی پیرهن کوچک من؟

۰ ۱۴۱

این نسیم سحری این درآمیخته با بوی خوش گیسوی تو رقص رقصان ز سر کوی تو می آمد با جلوه گری عطر خوشبوی تو را می آورد دل مردم می برد خلق را مجنون می کرد گر نسیم سحری مردی...

۰ ۲۰۲

ای عکس رخ تو داده نور بصرم تا در رخ تو به نور تو می نگرم گفتی منگر به غیر ما آخر کو غیر تو کسی که آید اندر نظرم؟

۰ ۱۱۸

چه خوشبخت هستید شما اما خود نمی دانید شما که از اندوهناک ترین روزها تنها عصرهای جمعه را به خاطر دارید.

۰ ۱۴۶

دانه های برف زیر پلک های میکروسکوپ آیا با سکانی به همین کوچکی به دریا رفتند؟

۰ ۱۴۸

شک بارش اشراق در اوقات من است شک راز هزار سجده در ذات من است شک راوی من اگر نباشد یک دم عوعوی سگی به از مناجات من است

۰ ۲۱۸

تمام قفس های جهان بهانه بود وقتی تو در آزادی ام دست داشتی.

۰ ۱۴۷

من چیزی از عشقمان به کسی نگفته ام آنها تو را هنگامی که در اشک های چشمم تن می شسته ای دیده اند.

۰ ۱۷۳

شب های برفی زمین، دختر زیبای سفید پوشی است که به حجلۀ مرد بلندبالای آسمان می رود تا جوانه های بهاران را باردار شود.

۰ ۱۴۹