وبلاگ شعر و ادب پریشان

دو سال می گذرد من هنوز سربازم وظیفۀ شب و روزم ندیده بانی توست.

۰ ۱۳۴

لنگه های درب چوبی حیاط گرچه کهنه اند بی غم اند خوش به حالشان که با هم اند.

۰ ۱۴۴

کافی ست به چیزی مثلاً درختی برسی بعد از رسیدن دور شدن آغاز می شود.

۰ ۱۳۲

رم می کند آهو در چشمان تو و هق هق دست های من از شلیک حتی یک تمنا مستأصل می ماند.

۰ ۱۷۶

ای مطلع شرق تغزل، چشمهایت خورشیدها سر می زنند از پیش پایت ای عطر تو از آسمان نیلوفری تر پیچیده در هُرم نفس هایم، هوایت آیینۀ موسیقی چشم تو، باران پژواک رنگ و بو...

۰ ۱۸۶

صهبای سحر جام مرا می خواند صحرای خطر گام مرا می خواند وقت خوش رفتن است هان گوش کنید از عرش کسی نام مرا می خواند

۰ ۱۵۹

مردان دریا امروز هزار صدف را دهان گشودند و دریغ از مرواریدی غروب، ساحلِ سوگوار جنازۀ صدف ها را در آغوش می کشید و شب در خانه های خاموشِ بندر مادران غمگین، فرزندانِ...

۰ ۱۳۳

چه فروتن! الفبا بی هیچ حرفی با این همه حرف.

۰ ۱۵۲

از خوابِ زمین ربود آدم ها را گم کرد جهان تشنگی معنا را باد آمد و برد آسمان را با خود در کوزۀ شب ریخت زمان فردا را

۰ ۱۲۷

شکفتی چون گل و پژمردی از من خزانم دیدی و آزردی از من بد آوردی وگرنه با چنین ناز اگر دل داشتم می بردی از من!

۰ ۱۶۷

ای عشق شکسته ایم، مشکن ما را! اینگونه به خاک ره میفکن ما را ما در تو به چشم دوستی می نگریم ای دوست مبین به چشم دشمن ما را

۰ ۱۵۹

شد شصت سال ... حالا؛ تمام کارهایش را انجام داده بود مانده بود زندگی!

۰ ۱۶۸۷

من تنهایم بی تو هیچ کاری نمی توانم بکنم دیگر شعر هم نمی توانم بنویسم و این تنهایی تلخ است تلخ مثل نگاه نوازنده ای که با دست های بریده به پیانو می نگرد.

۰ ۱۳۲

هی بچه! پدرت را زده اند؟ این که گریه ندارد او برای تو پدر است و برای اهل زمین یک غریبۀ ناشناس که مشت خورده همین.

۰ ۱۴۲

دیگر نجنگید! آتش بس! در من آتش بزرگ تری هست که بی آنکه جنگی در بگیرد دارد تمام مرا به تاراج می برد به سربازها بگو عقب نشینی کنند! می خواهم تن به تنِ تو یک تنه به خاک ...

۰ ۱۵۹

اینقدر گریه نکن باید ترکم کنی دیگر نه من به تو می آیم نه تو به من مگر آدم ها را نمی شناسی پیرهن کوچک من؟

۰ ۱۳۹

این نسیم سحری این درآمیخته با بوی خوش گیسوی تو رقص رقصان ز سر کوی تو می آمد با جلوه گری عطر خوشبوی تو را می آورد دل مردم می برد خلق را مجنون می کرد گر نسیم سحری مردی...

۰ ۱۹۸

ای عکس رخ تو داده نور بصرم تا در رخ تو به نور تو می نگرم گفتی منگر به غیر ما آخر کو غیر تو کسی که آید اندر نظرم؟

۰ ۱۱۶

چه خوشبخت هستید شما اما خود نمی دانید شما که از اندوهناک ترین روزها تنها عصرهای جمعه را به خاطر دارید.

۰ ۱۴۵

دانه های برف زیر پلک های میکروسکوپ آیا با سکانی به همین کوچکی به دریا رفتند؟

۰ ۱۴۶

شک بارش اشراق در اوقات من است شک راز هزار سجده در ذات من است شک راوی من اگر نباشد یک دم عوعوی سگی به از مناجات من است

۰ ۲۱۶

تمام قفس های جهان بهانه بود وقتی تو در آزادی ام دست داشتی.

۰ ۱۴۵

من چیزی از عشقمان به کسی نگفته ام آنها تو را هنگامی که در اشک های چشمم تن می شسته ای دیده اند.

۰ ۱۷۱

شب های برفی زمین، دختر زیبای سفید پوشی است که به حجلۀ مرد بلندبالای آسمان می رود تا جوانه های بهاران را باردار شود.

۰ ۱۴۸