وبلاگ شعر و ادب پریشان

یار گرفته‌ام بسیچون تو ندیده‌ام کسی

۰ ۱۱۰

روا بود که چنین بی حساب دل ببری!

۰ ۱۲۹

یک جان چه بود؟! صدجان منی

۰ ۱۳۲

بیا ببینکه در این غمچه ناخوشم بی تو

۰ ۱۲۶

در من بدمی، من زنده شومیک جان چه بود...صد جان منی

۰ ۱۲۶

از ما مدزد خویش به بیگانگان مرودزدیده سوی غیر نظر می‌کنی مکن

۰ ۱۲۶

ای ز عشقت عالمـی ویـران شدهقصد این ویرانه کـردی عاقبت ؟

۰ ۱۱۸

صبح می‌خندد و من گریه کنان از غم دوستای دم صبح ،چه داری خبر از مقدم دوست

۰ ۱۱۸

زنبور درشت بی مروت را گویباری چو عسل نمی دهی، نیش مزن

۰ ۱۷۲

اگــر کــوهــی و گــر کـاهــینـخـواهــی مـانـد در دنـیـاپـس از انـدیـشـه‌هـای بـددل و جـان را چـه رنـجـانــی ؟

۰ ۱۸۴

ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوستهنوز وقت نیامد که بازپیوندی؟!

۰ ۱۲۳

خــراب بـاد وجــودماگــر بــرای ت‍‍ــو نـیـسـت ...

۰ ۱۲۴

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنیدکه مـی‌رویم به داغ بلند بالایـی

۰ ۲۳۴