ای عقل نگفتم که تو در عشق نگنجیدر دولت خاقان نتوان کرد خلافتبا قد تو زیبا نبود سرو به نسبتبا روی تو نیکو نبود مه به اضافتسعدی

۰ ۲۸۶

تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سویتا کی دوم از شور تو دیوانه به هر کویصد نعره همی‌آیدم از هر بن موییخود در دل سنگین تو نگرفت سر مویبر یاد بناگوش تو بر باد دهم جانتا با...

۰ ۱۵۲

آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتشهر چه کند ز شاهدی کس نکند ملامتشمیوه نمی‌دهد به کس باغ تفرجست و بسجز به نظر نمی‌رسد سیب درخت قامتشکاش که در قیامتش بار دگر بدیدمیک...

۰ ۱۵۷

زاندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب رااول مرا سیراب کن، وآن گه بده اصحاب رامن نیز چشم از خواب خوش بر می‌نکردم پیش از اینروزِ فراق دوستان، شب‌خوش بگفتم خواب را...مق...

۰ ۱۶۷

صراف سخن باش و سخن بيش مگوچيزي که نپرسند تو از پيش مگوسعدی

۰ ۵۱۲

تا مست نباشی نبری بار غم یارآری شتر مست کشد بار گران را

۰ ۴۷۲

هر یک از دایره جمع به راهی رفتندما بماندیم و خیال تو به یک جای مقیم..

۰ ۲۸۵

ور هـنـری داری و هـفـتـاد عـیـبدوسـت نـبـیـنـد بـه جـز آن یـک هـنـر

۰ ۲۵۴

ای که هـرگـز فـرامـشـت نـکـنـمهـیـچـت از بـنـده یـاد مـی‌آیـد ؟

۰ ۲۵۵

صبحی که مشام جان عشاقخوشبوی کند اذا تنفّس

۰ ۳۵۷

یار آن حریف نیست که از در درآیدمعشق آن حدیث نیست که از دل برون شود...

۰ ۱۴۲

یار گرفته‌ام بسیچون تو ندیده‌ام کسی

۰ ۱۰۸

روا بود که چنین بی حساب دل ببری!

۰ ۱۲۷

بیا ببینکه در این غمچه ناخوشم بی تو

۰ ۱۲۴

صبح می‌خندد و من گریه کنان از غم دوستای دم صبح ،چه داری خبر از مقدم دوست

۰ ۱۱۶

ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوستهنوز وقت نیامد که بازپیوندی؟!

۰ ۱۲۱

بندگان را نبود جـز غـم آزادی و مـنپادشاهی کنـم ار بنده خویشـم خوانی

۰ ۱۴۰

تو گویی در همه عُمرم میسر گردد این دولت،که کام از عمر برگیرم و گر خود یک زمانستی ..

۰ ۱۰۰