وبلاگ شعر و ادب پریشان

اتـفـاقـم بـه سـر کــوی کسـی افتادسـت

۰ ۱۸۲

شراب تلخ می‌خواهم

۰ ۹۳

از وی همه مستی و غرور است و تکبر

۰ ۹۸

من گرفتـم که قمار از همه عالم بـردی

۰ ۱۹۶

چه لازم است قفس را شکسته دل کردن؟

۰ ۲۱۹

جدایی زهر خود را اندک اندک می کند ظاهر

۰ ۲۲۲

آه، که شب جمله در این وعده رفت

۰ ۱۱۲

گفتـم دل رحیمـت کـی عـزم صلـح دارد

۰ ۱۰۰

اینجا که منم، قیمتِ دل هر دو جهان است

۰ ۱۳۵

گـر دو دی‍ـده هیـچ نبینـد به اتـفـاق

۰ ۱۳۰

مــرگ مـن سـفـری نـیـسـت

۰ ۲۳۸

گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد

۰ ۹۱

گفتی که مـرا یـار وفـادار بسـی هسـت

۰ ۱۹۷

دنیا خوشست و مال عزیزست و تن شریف

۰ ۸۹

مجنون به ریگ بادیه غم های خود شمرد

۰ ۲۱۲

ما برای با تو بودن

۰ ۱۹۹

هفت شهر عشق را عطّار گشت

۰ ۹۳

روز وصل دوستداران یاد باد

۰ ۱۰۶

هــزار گـمـشـده را در نـمـاز مـی یـابـی

۰ ۲۳۰

گفتم مگـر به گریه دلش مهـربان کنـم

۰ ۹۳

گـهــی گـویــی

۰ ۱۰۲

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

۰ ۱۰۱

مرا خود با تو سری در میان هست

۰ ۱۰۸

من چرا دل به تو دادم که دلم می شکنی

۰ ۱۰۱