وبلاگ شعر و ادب پریشان

نغمه ای آمد شما را دید و رفت

۰ ۱۳۰

از پی آن گفت حق خود را بصیر

۰ ۱۰۳

قهر را از لطف داند هر کسی

۰ ۱۲۸

مگریز ای جان ز بلای جانان

۰ ۱۲۹

آن زمان که دیو می شد راهزن

۰ ۹۳

قطره ای علم است اندر جان من

۰ ۱۷۴

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را

۰ ۱۲۴

خوی با او کن که خوی را آفرید

۰ ۱۱۴

این سخا شاخی است از سرو بهشت

۰ ۱۳۷

تا گواهی داده باشد هدیه ها

۰ ۱۶۸

هر که را بینی یکی جامه درست

۰ ۱۲۶

می ده گزافه ساقیا تا کم شود خوف و رجا

۰ ۱۸۱

ای مطرب داووددم آتش بزن در رخت غم

۰ ۱۷۶

زندگی زیباست ای زیبا پسند

۰ ۱۷۴

علت عاشق ز علت ها جداست

۰ ۱۴۰

دزدیده چون جان میروی اندر میان جان من

۰ ۱۱۷

ایکه در معنی ز شب خاموش تری

۰ ۱۰۹

باغ سبز عشق کاو بی منتهاست

۰ ۱۰۷

چون تعلق یافت نان با بوالبشر

۰ ۱۴۴

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

۰ ۱۵۰

آن نفسی که با خودی یار چو خار آیدت

۰ ۱۳۲

اگر تو یار نداری چرا طلب نکنی

۰ ۱۵۴

آنرا که درون دل عشق و طلبی باشد

۰ ۱۵۲

این جهان کوه است و فعل ما ندا

۰ ۱۱۰