وبلاگ شعر و ادب پریشان

نغمه ای آمد شما را دید و رفت

۰ ۱۳۱

از پی آن گفت حق خود را بصیر

۰ ۱۰۵

قهر را از لطف داند هر کسی

۰ ۱۲۹

مگریز ای جان ز بلای جانان

۰ ۱۳۱

آن زمان که دیو می شد راهزن

۰ ۹۴

قطره ای علم است اندر جان من

۰ ۱۷۵

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را

۰ ۱۲۶

خوی با او کن که خوی را آفرید

۰ ۱۱۵

این سخا شاخی است از سرو بهشت

۰ ۱۴۰

تا گواهی داده باشد هدیه ها

۰ ۱۷۱

هر که را بینی یکی جامه درست

۰ ۱۲۷

می ده گزافه ساقیا تا کم شود خوف و رجا

۰ ۱۸۲

ای مطرب داووددم آتش بزن در رخت غم

۰ ۱۷۷

زندگی زیباست ای زیبا پسند

۰ ۱۷۶

علت عاشق ز علت ها جداست

۰ ۱۴۲

دزدیده چون جان میروی اندر میان جان من

۰ ۱۱۹

ایکه در معنی ز شب خاموش تری

۰ ۱۱۱

باغ سبز عشق کاو بی منتهاست

۰ ۱۰۹

چون تعلق یافت نان با بوالبشر

۰ ۱۴۶

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

۰ ۱۵۲

آن نفسی که با خودی یار چو خار آیدت

۰ ۱۳۵

اگر تو یار نداری چرا طلب نکنی

۰ ۱۵۶

آنرا که درون دل عشق و طلبی باشد

۰ ۱۵۳

این جهان کوه است و فعل ما ندا

۰ ۱۱۲