وبلاگ شعر و ادب پریشان

پیلـه عـشـق مـن ابریشـم تنهایـی شـد

۰ ۱۵۹

با مدّعـی بگـوی که ما خود شـڪ‍ــسته ایـم

۰ ۷۷

بــ‌جـز بـا روی خـوبـت، عـشـقــبـازی

۰ ۸۷

مـرا مـپرس که چـونـی ؟!

۰ ۶۷

بگذار که سرمست و غزل خوان من و خورشید

۰ ۱۷۳

گـرم وصـال نـبخشند، خوشــ‌دلــم به خـیال

۰ ۱۶۵

آن که بی جرم برنجید و به تیغم زد و رفت

۰ ۹۰

بـ‌ـ‌هـر که قصه دل گفته ام دلـش خونـست

۰ ۱۵۳

هیچ کس عقـده ای از کار جهان باز نکـرد

۰ ۱۲۹

چون از افق برآید انوار صبح صادق

۰ ۱۵۰

هستی برای هیچکس

۰ ۲۳۸

غزل هایی که بر رویت

۰ ۲۲۱

بی شک جهان را

۰ ۲۳۰

بیا قسٖمت کنیم

۰ ۱۶۶

مـن عـاشـقـی از کـمـال تـو آمـوزم

۰ ۷۵

رنج ما را که توان برد به یک گوشه چشم

۰ ۶۵

رنــجــوری را گـفـتـنـد

۰ ۷۶

اگـر گفتـم که دارد یار مـن آیین دلجویـی

۰ ۱۷۵

چه کنم که آب حسرت نکنم روان ز مژگان ؟

۰ ۲۰۰

چه غـریبانه تـو با یـاد وطـن مـی نالی

۰ ۱۲۷

من تاج نمی‌خواهم من تخت نمی‌خواهـم

۰ ۲۱۸

لطفى کن و در خلوت محزون من ای دوست ...

۰ ۲۰۳

از منـست این غـم که بر جان مـن اسـت

۰ ۱۹۸

یک لحظه نشد خیالم آزاد از تو

۰ ۱۵۶