وبلاگ شعر و ادب پریشان

باز با ما س‍ـری از ناز گـران دارد یار

۰ ۲۷۱

سـر زلـف تـو نباشـد، سـر زلـف دیگـر

۰ ۱۳۲

بیـا کـه بـا سر زلفـت قـرار خواهـم کـرد

۰ ۷۳

کیست امشب حلقـه بر در میـزنـد؟

۰ ۱۹۷

آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست!؟

۰ ۵۹

کاسه به کاسه

۰ ۱۵۵

نامی از خویش در جهان بگذار

۰ ۲۲۲

در انهدام جنگل

۰ ۲۲۴

ﻧﺎزﯾﺴﺖ ﺗﻮ را در ﺳﺮ ! ﮐﻤﺘﺮ ﻧﮑﻨﯽ ... داﻧـﻢ

۰ ۱۵۷

آستین در منع اشک ما عبث پیچیده است

۰ ۲۴۴

ﻧﺎزﯾﺴﺖ ﺗﻮ را در ﺳﺮ ! ﮐﻤﺘﺮ ﻧﮑﻨﯽ ... داﻧـﻢ

۰ ۱۶۸

گر همه عالم شوند منکر ما، گو، شوید

۰ ۱۷۰

تو می روی و دل ز دست می رود

۰ ۱۶۴

چـنـان زنـدگانـی کـن انـدر جهـان

۰ ۹۰

آن کـس کـه گـم کند ره با عقـل باز گـردد

۰ ۶۷

مرگ می گوید: هوم! چه بیهوده!

۰ ۱۹۶

ای قـرار دل طوفانـی بی سـاحل مـن

۰ ۲۵۸

کاری به کار عقـل ندارم، به قـول عشـق

۰ ۲۷۳

دیـدار تـو گـر صبـح ابـد هـم دهـدم دسـت

۰ ۲۳۲

نگـذار دیگـران نـام تـو را بداننـد

۰ ۲۴۲

یک لحظه زندگـی تو از دست می رود

۰ ۲۲۸

تو یار دیگری و من هنوز عاشق تو

۰ ۲۰۷

بخت از مَنَت گرفت و دلم آن چنان گریست

۰ ۲۱۵

یک عمـر به سـودای لبـش سوختـم و آه

۰ ۱۴۶