شهری به گفت و گوی تو

۰ ۱۲۷

برگِ تر خشک می‌شود به زمان

۰ ۱۵۸

به زیر بار تو سعدی چو خر به گل درماند

۰ ۱۱۳

مــن نـشـان کـــرده‌ام تــو را کـه ز تــو

۰ ۱۴۰

شبنـم نکـرد داغ دل لاله را عـلاج

۰ ۲۹۲

بی تو نه زندگی خوشم

۰ ۱۶۷

و آنکه ما را

۰ ۱۷۴

به دَرمانم

۰ ۱۳۴

با لشکرت چه حاجت، رفتن به جنگ دشمن

۰ ۱۳۵

یک سینه سخن دارم

۰ ۱۷۶

با دوست

۰ ۱۳۹

گر من به غمِ تو

۰ ۱۴۵

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم!

۰ ۱۶۲

سخن غیر مگو با من معشوقه پرست

۰ ۱۵۲

در عشق توام نصيحت و پند چه سود؟

۰ ۱۴۶

گویند: سنگ لعل شود در مقام صبر

۰ ۱۸۱

بـوی جـانـی سـوی جـانـم مـی‌رسـد

۰ ۱۸۴

نـیـسـت مـمـکــن

۰ ۲۱۸

گفتم به پایان آورم در عـمـر خود با او شبی

۰ ۱۴۶

درد ما را در جهان درمان مبـادا بی‌شما

۰ ۱۷۹

ميخورد خونِ دلم مردمكِ ديده سزاست

۰ ۱۲۵

انداخت خيالت ز كجايم به كجا ها

۰ ۲۴۹

من از جان بشنـوم پند تو، ای دوست

۰ ۱۷۶

اتـفـاقـم بـه سـر کــوی کسـی افتادسـت

۰ ۱۸۰