شهر سراسیمه نامردی است

۰ ۱۲۹

دنیارا فهمیدم!

۰ ۱۴۵

چیزی غمگین تر از توقف قطاری در باران هست؟

۰ ۱۷۱

ماه بی حوصله دشت ، بیابان را کشت

۰ ۲۲۰

تا دست به دامان ریا افتادند

۰ ۱۷۷

آن بلوط کهن آنجا بنگر

۰ ۱۲۹

به کجا چنین شتابان ؟

۰ ۱۴۵

تو همانی که دلم لک زده لبخندش را

۰ ۱۴۷

کاش میشد با دلت عشقم هماهنگی کنی

۰ ۱۶۹

این که آسمان دستی ندارد

۰ ۱۳۲

باید که جمله جان شوی

۰ ۵۸۷

دوست دارم شعری بگوییم

۰ ۱۵۲

ملال پنجره را، آسمان به باران شست

۰ ۱۶۴

دق کرده و بیمار شده گلپَر ِشادت

۰ ۱۶۵

راهیست راه عشـــق کـــه هیچش کـــــناره نیست

۰ ۲۱۱

بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی

۰ ۱۷۹

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

۰ ۱۹۵

من با غزلی قانعم و با غزلی شاد

۰ ۱۷۸

با پای دل قدم زدن آن هم کنار تو

۰ ۱۸۱

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست

۰ ۱۶۴

در پشت چارچرخه فرسوده ای كسی

۰ ۱۶۰

جان میدهم به گوشه زندان سرنوشت

۰ ۱۳۶

گفت دانايي که: گرگي خيره سر،

۰ ۱۶۵

پزشکان اصطلاحاتی دارند که ما نمی فهمیم

۰ ۱۸۳