مثل کوهی که سر از آب نیاورد بروندیر برخواستی از خواب خوش ای بخت نگون!عقل من گرچه به جز چون و چرا هیچ نداشتبعد انکار تو دیگر نه چرا داشت، نه چونپاسخی در خور پیچیدگی موی ...

۰ ۵۴۰۶

مرا تو راحت جانی و من تو را نگرانگناه کیست که من با توام، تو با دگراناگر بهشت بهایش تو را نداشتن است؛جهنم است بهشتی که نیستی تو در آن!به جستجوی تو در چشم خلق خیره شدمغر...

۰ ۲۱۸

به نسیمی همه ی راه به هم می ریزدکی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد؟سنگ در برکه می اندازم و می پندارمبا همین سنگ زدن، ماه به هم می ریزدعشق بر شانه ی هم چیدن چندین سنگ استگاه...

۰ ۱۴۹

از صفحه اعداد قلب پنج را چید دستی که ساعت های « دنیا سنج » را چید« پاییز در راه است ! » این را شاعری گفتبادی وزید و اولین نارنج را چیدتقدیر با من در نبردی نا ب...

۰ ۵۸۸

رسیده ام به خدایی که اقتباسی نیستشریعتی که در آن حکم‌ها قیاسی نیستخدا کسی‌ست که باید به دیدنش برویخدا کسی که از آن سخت می‌هراسی نیستبه عیب پوشی و بخشایش خدا سو...

۰ ۱۶۶

گر عقل پشت حرف دل اما نمی گذاشتتردید پا به خلوت دنیا نمی گذاشت از خیر هست و نیست دنیا به شوق دوستمی شد گذشت، وسوسه اما نمی گذاشت اینقدر اگر معطل پرسش نمی شدمشاید قطا...

۰ ۹۷۰

ٺا از ٺوهم آزرده شوم سرزنشم ڪن،آه این منم اےآینـــہ! ڪم سرزنشم ڪن آن روز ڪـــہ من دل بـــہ سر زلف ٺو بسٺم،دل سرزنشم ڪرد،ٺوهم سرزنشم ڪن اے حسرٺ عمرے ڪـــہ بـــہ هر حا...

۰ ۲۰۰