برخیز و بیا بتا برای دل ماحل کن به جمال خویشتن مشکل مایک کوزه شراب تا بهم نوش کنیمزان پیش که کوزه‌ها کنند از گل ما***************************یک قطره آب بود و با دریا شدیک ذره خاک و...

۰ ۹۰۵

بی قرارم مثل شاهنامه ای که هر شب صدای گریۀ رستم بیدارش می کند.

۰ ۱۷۳

قمری ها پنج صبح پشت پنجره اندکی عشق، اندکی غریزه

۰ ۱۷۰

نشسته ام زیر سایۀ درختی که دیروز آن را بریده اند

۰ ۱۵۷

اشکی از چشمم چکید خنده بر لبهای بی جانم نشست نامه ات امروز با باران رسید

۰ ۱۵۴

می اندیشم این آخرین سال من است می خورم این خرمالو را

۰ ۱۵۱

می اندیشم این آخرین سال من است می خورم این خرمالو را

۰ ۱۷۴

عطر دشت شالی است می رود به هر طرف عشق، لاابالی است

۰ ۱۹۵

صیادان تور را به ساحل می کشیدند دریا پنجه می زد برای نجات ماهی ها

۰ ۲۰۸

تا مهر تو را به خود دلِ تنگ گرفت رسم دل تو پیروی از سنگ گرفت سرخی لبت به ذات خود قائم نیست از خون دل عاشق من رنگ گرفت

۰ ۱۸۰

دیگر با معشوقه ام در کوه های جهان قدم نمی زنم این روزها دختری هستم از صلیب سرخ که درهای زندان را می گشاید

۰ ۲۳۴

تاریخ؛ تعداد مردگانش را رُند می کند هزار و یک نفر تبدیل می شود به هزار نفر گویی آن یک نفر هرگز وجود نداشته است

۰ ۳۸۳

می خواهم بمیرم می خواهم یک میلیارد بار بمیرم و در جهانی برخیزم که در آن هر انسانی بیش از یک بار نمیرد!

۰ ۲۱۰

و من همیشه جایی میان بازوان مردی که نبود به خواب رفته ام

۰ ۲۵۳

جواب آواز دلربای تو را ساز ... سکوت می کند

۰ ۲۲۱

این گونه که صدا می زنی مرا درخت پیر حیاط را هم صدا کن شکوفه می دهد می دانم اگرچه در پاییز

۰ ۱۷۴

به خودم شلیک کردم وقتی به سایه ام مشکوک شده بودم

۰ ۱۸۰

از باد بهاری نیست شکوفه دادن درختان از توست که متولد فروردینی

۰ ۱۸۹

دوستت دارم مثل گرفتن ستاره با مشت مثل کودکی ... مثل احتمال دیدن ستارۀ دنباله دار مثل میانسالی ... مثل امکان وقوعت مثل مرگ

۰ ۱۹۲

وقتی صدای پای پستچی دور می شود تازه می فهمی چقدر تنهایی

۰ ۲۰۴

گر یک نفست ز زندگانی گذرد مگذار که جز به شادمانی گذرد هشدار که سرمایه سودای جهان عمرست چنان کش گذرانی گذرد

۰ ۲۴۸

کس مشکل اسرار اجل را نگشاد کس یک قدم از دایره بیرون ننهاد من می‌نگرم ز مبتدی تا استاد عجز است به دست هر که از مادر زاد

۰ ۱۸۷

بسیار بگشتیم به گرد در و دشت اندر همه آفاق بگشتیم بگشت کس را نشنیدیم که آمد زین راه راهی که برفت ، راهرو باز نگشت

۰ ۲۶۵

هر ذره که بر روی زمینی بوده است خورشید رخی زهره جبینی بوده است گـرد از رخ آستین بـه آزرم افشان کـان هم رخ خوب نازنینی بـوده است

۰ ۲۴۴