برخیز و بیا بتا برای دل ماحل کن به جمال خویشتن مشکل مایک کوزه شراب تا بهم نوش کنیمزان پیش که کوزه‌ها کنند از گل ما***************************یک قطره آب بود و با دریا شدیک ذره خاک و...

۰ ۹۲۳

بی قرارم مثل شاهنامه ای که هر شب صدای گریۀ رستم بیدارش می کند.

۰ ۱۸۰

قمری ها پنج صبح پشت پنجره اندکی عشق، اندکی غریزه

۰ ۱۷۷

نشسته ام زیر سایۀ درختی که دیروز آن را بریده اند

۰ ۱۶۵

اشکی از چشمم چکید خنده بر لبهای بی جانم نشست نامه ات امروز با باران رسید

۰ ۱۶۱

می اندیشم این آخرین سال من است می خورم این خرمالو را

۰ ۱۵۸

می اندیشم این آخرین سال من است می خورم این خرمالو را

۰ ۱۸۰

عطر دشت شالی است می رود به هر طرف عشق، لاابالی است

۰ ۲۰۰

صیادان تور را به ساحل می کشیدند دریا پنجه می زد برای نجات ماهی ها

۰ ۲۶۳

تا مهر تو را به خود دلِ تنگ گرفت رسم دل تو پیروی از سنگ گرفت سرخی لبت به ذات خود قائم نیست از خون دل عاشق من رنگ گرفت

۰ ۱۸۵

دیگر با معشوقه ام در کوه های جهان قدم نمی زنم این روزها دختری هستم از صلیب سرخ که درهای زندان را می گشاید

۰ ۲۴۰

تاریخ؛ تعداد مردگانش را رُند می کند هزار و یک نفر تبدیل می شود به هزار نفر گویی آن یک نفر هرگز وجود نداشته است

۰ ۳۹۰

می خواهم بمیرم می خواهم یک میلیارد بار بمیرم و در جهانی برخیزم که در آن هر انسانی بیش از یک بار نمیرد!

۰ ۲۱۷

و من همیشه جایی میان بازوان مردی که نبود به خواب رفته ام

۰ ۲۵۹

جواب آواز دلربای تو را ساز ... سکوت می کند

۰ ۲۲۸

این گونه که صدا می زنی مرا درخت پیر حیاط را هم صدا کن شکوفه می دهد می دانم اگرچه در پاییز

۰ ۱۸۰

به خودم شلیک کردم وقتی به سایه ام مشکوک شده بودم

۰ ۱۸۵

از باد بهاری نیست شکوفه دادن درختان از توست که متولد فروردینی

۰ ۱۹۵

دوستت دارم مثل گرفتن ستاره با مشت مثل کودکی ... مثل احتمال دیدن ستارۀ دنباله دار مثل میانسالی ... مثل امکان وقوعت مثل مرگ

۰ ۱۹۸

وقتی صدای پای پستچی دور می شود تازه می فهمی چقدر تنهایی

۰ ۲۱۱

گر یک نفست ز زندگانی گذرد مگذار که جز به شادمانی گذرد هشدار که سرمایه سودای جهان عمرست چنان کش گذرانی گذرد

۰ ۴۰۰

کس مشکل اسرار اجل را نگشاد کس یک قدم از دایره بیرون ننهاد من می‌نگرم ز مبتدی تا استاد عجز است به دست هر که از مادر زاد

۰ ۱۹۰

بسیار بگشتیم به گرد در و دشت اندر همه آفاق بگشتیم بگشت کس را نشنیدیم که آمد زین راه راهی که برفت ، راهرو باز نگشت

۰ ۲۷۱

هر ذره که بر روی زمینی بوده است خورشید رخی زهره جبینی بوده است گـرد از رخ آستین بـه آزرم افشان کـان هم رخ خوب نازنینی بـوده است

۰ ۲۴۹