چرا شبگیر می گرید؟من این را پرسیده اممن این را می پرسمعفونت ات از صبری استکه پیشه کردیبه هاویه ی وهنتو ایوبی، که از این پیش اگربه پای برخاسته بودیخضر وارت به هر قدمسب...

۰ ۱۷۷

بیتوته‌ی کوتاهی‌ست جهان در فاصله‌ی گناه و دوزخ خورشید همچون دشنامی بر می‌آید و روز شرم‌ساری جبران ناپذیری‌ست.آه پیش از آن‌که در اشک غرقه شوم چیز...

۰ ۱۸۸

اکنون زمان گریستن است ، اگر تنها بتوان گریست یابه رازداری دامان تو اعتمادی اگر بتوان داشت با این همه به زندان من بیا که تنها دریچه اش به حیاط دیوانه خانه می گشاید

۰ ۱۸۸

شما که زیبائید تا مردان زیبایی را بستایند و هر مردی که به راهی می شتابد جادویی لبخندی از شماست و هر مرد در آزادگی خویش به زنجیر زرین عشقی ست پای بست عشق تان را به م...

۰ ۱۹۴

ما در ظلمت‌ایمبدان خاطر که کسی به عشق ما نسوختما تنهاییم چرا که هرگز کسی ما را به جانب خود نخواندعشق‌های معصوم ، بی‌کار و بی انگیزه‌اندو دوست داشتن از سفرها...

۰ ۱۶۷

همه لرزش دست و دلم از آن بود که که عشق پناهی گردد، پروازی نه گریز گاهی گردد …

۰ ۱۵۲

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت روزی که کمترین سرود بوسه است و هر انسان برای هر انسان برادری ست

۰ ۲۰۱

مجال بی رحمانه اندک بود و واقعه سخت نامنتظر …

۰ ۱۹۲

من ز دنیا، تو را برگزیدم رنج بی حد بپایت کشیدم تا شود سبز، باغ امیدم جان ز تن رفت و نیرو ز پایم

۰ ۱۸۲

بی خبر بودی از زاری من غافل از رنج بیداری من فارغ از درد و غمخواری من و آنهمه ندبه و ناله هایم …

۰ ۱۸۹

خاتون من حتی اگر هزار سال عاشق تو باشم ، یک بوسه ، یک نگاه حتی ، حرامم باد اگر تو عاشق من نباشی…

۰ ۱۸۷

کیستی که من این گونه به اعتماد نام خود را با تو می گویم … کلید خانه ام را در دست ات می گذارم… نان شادی های ام را با تو قسمت می کنم!

۰ ۲۲۴

با زمزمه ی تو اکنون رخت به گستره‌ی خوابی خواهم کشید که تنها رویای آن تویی …

۰ ۱۸۲

کوه با نخستین سنگ ها آغاز می‌شود و انسان با نخستین درد در من زندانی ستمگری بود که به آواز زنجیرش خو نمی کرد من با نخستین نگاه تو آغاز شدم

۰ ۲۴۴