وبلاگ شعر و ادب پریشان

در اين دنيای دَرَندَشت

۰ ۱۲۳

روز بگذشته خیالست که از نو آید

۰ ۱۳۸

زندگي در بردگي شرمندگي است

۰ ۱۰۵

درخت غچه برآورد و بلبلان مستند

۰ ۷۸

باد نوروزي همي در بوستان بتگر شود

۰ ۹۱

تا مقصد عشاق رهی دور و دراز است

۰ ۸۹

هر نتی که از عشق بگوید

۰ ۱۱۰

عشق آمد خويش را گم كن عزيز

۰ ۹۰

و عشق را

۰ ۷۳

او را که دل از عشق مشوش باشد

۰ ۱۰۴

در مدرسه گر چه دانش اندوز شوی

۰ ۱۲۳

گم شد جوانیم همه در آرزوی عشق

۰ ۱۰۰

سکوت می کنم و عشق ، در دلم جاری است

۰ ۷۷

هر مجلسی که نوبت طرد سخن شود

۰ ۱۱۹

طلوع می‌کند آن آفتاب پنهانی

۰ ۱۰۹

مردم ديده به هر سو نگرانند هنوز

۰ ۱۲۱

هر چند كه بيمار تو هستيم همه

۰ ۱۰۲

فروغ‌بخش‌ شب‌ انتظار آمدنی‌ است

۰ ۱۰۵

افضل دیدی که هر چه دیدی هیچ است

۰ ۱۱۳

دل نعره زنان ملک جهان می طلبد

۰ ۱۳۸

گر در نظر خویش حقیری، مردی

۰ ۱۱۰

غم چند خوری ز کار نا آمده پیش

۰ ۱۰۱

آن ها که زمین زیز قدم ها فرسودند

۰ ۹۲

تا چند روی از پی تقلید و قیاس

۰ ۹۸