چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دلبه ساق عرش فتد لرزه از تپیدن دلطلسم هستی خود هر که نشکند چو حبابنمی رسد به مقام نفس کشیدن دلفغان که نیست درین روزگار بی حاصلغمی که تنگ کند ...

۰ ۱۶۶

هوا چکیده ی نورست در شب مهتاب ستاره خنده ی حورست در شب مهتاب سپهر جام بلوری است پر می روشن زمین قلمرو نورست در شب مهتاب زمین زخندهٔ لبریز مه نمکدانی اس...

۰ ۱۹۵

این چه حـرفیست که در عالم بالاست بـهـشـت ؟ هـر کجا وقت خـوش افـتـاد همانجاست بـهـشـت دورخ از تیــــرگی بـخت درون تـــــو بــود گـردرون تـیــره نباشد هـمه دنیــ...

۰ ۱۸۰

اگر به بندگی ارشاد می‌کنیم ترا اشاره‌ای است که آزاد می‌کنیم ترا تو با شکستگی پا قدم به راه گذار که ما به جاذبه امداد می‌کنیم ترا درین محیط، چو ق...

۰ ۱۷۹

عمر زاهٖد همه طی شد به تمنای بهشت او نـدانـست کـه در تـرک تمناست بهشت این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت هرکجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت

۰ ۴۱۷