دوش باد از سر کویش به گلستان بگذشتای گل این چاک گریبان تو بی چیزی نیستدرد عشـق ار چه دل از خلق نهـان می‌ داردحافظ این دیـده گـریان تو بی چیزی نیستحافظ

۰ ۱۶۳

در مسجد و میخانه خیالت اگر آیدمحراب و کمانچه ز دو ابروی تو سازمگر خلوت ما را شبی از رخ بفروزیچون صبح بر آفاق جهان سر بفرازمحافظ

۰ ۲۳۰

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیمسخن اهل دل است این و به جان بنیوشیمنیست در کس کرم و وقت طرب می‌گذردچاره آن است که سجاده به می بفروشیمخوش هواییست فرح بخش خدایا بفرس...

۰ ۴۸۶

شب وصل است و طي شد نامه هجرسلام فيه حتي مطلع الفجر دلا در عاشقي ثابت قدم باشكه در اين ره نباشد كار بي اجر من از رندي نخواهم كرد توبهولو آذينتي بالهجر و الحجر برآي اي ...

۰ ۲۰۷

مباش در پی ِآزار و هرچه خواهی کنکه در شریعت ما، غیر از این گناهی نیست

۰ ۲۵۲

ای جان به چه زنده ای که جانانت نیست

۰ ۳۸۵

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنیدکه مـی‌رویم به داغ بلند بالایـی

۰ ۲۳۲

ای که گفتی :«جان بده تا باشدت آرام جان»جان به غم هایش سپردمنیست آرامم هنوز

۰ ۱۹۵

به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کردگلیم بخت کسی را که بافتند سیاه

۰ ۲۴۶

ببین که در طلبت حال مردمان چون است...

۰ ۱۷۱

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند!نه هر که آینه سازد سکندری داند!

۰ ۱۲۸

ساقی و مطرب و می جمله مهیاستولیعیش بی یار مهیا نشود، یار کجاست؟

۰ ۸۸

چو گفتمش که: دلم را نگاه دار ! چه گفتز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد

۰ ۱۰۷

تو خود ای گوهر یک دانه کجایی آخرکز غمت دیده مـردم همه دریا باشد

۰ ۱۰۹