دوش باد از سر کویش به گلستان بگذشتای گل این چاک گریبان تو بی چیزی نیستدرد عشـق ار چه دل از خلق نهـان می‌ داردحافظ این دیـده گـریان تو بی چیزی نیستحافظ

۰ ۱۵۲

در مسجد و میخانه خیالت اگر آیدمحراب و کمانچه ز دو ابروی تو سازمگر خلوت ما را شبی از رخ بفروزیچون صبح بر آفاق جهان سر بفرازمحافظ

۰ ۲۲۵

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیمسخن اهل دل است این و به جان بنیوشیمنیست در کس کرم و وقت طرب می‌گذردچاره آن است که سجاده به می بفروشیمخوش هواییست فرح بخش خدایا بفرس...

۰ ۴۸۰

شب وصل است و طي شد نامه هجرسلام فيه حتي مطلع الفجر دلا در عاشقي ثابت قدم باشكه در اين ره نباشد كار بي اجر من از رندي نخواهم كرد توبهولو آذينتي بالهجر و الحجر برآي اي ...

۰ ۱۶۵

مباش در پی ِآزار و هرچه خواهی کنکه در شریعت ما، غیر از این گناهی نیست

۰ ۲۰۱

ای جان به چه زنده ای که جانانت نیست

۰ ۳۴۳

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنیدکه مـی‌رویم به داغ بلند بالایـی

۰ ۱۹۴

ای که گفتی :«جان بده تا باشدت آرام جان»جان به غم هایش سپردمنیست آرامم هنوز

۰ ۱۵۹

به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کردگلیم بخت کسی را که بافتند سیاه

۰ ۲۰۴

ببین که در طلبت حال مردمان چون است...

۰ ۱۶۷

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند!نه هر که آینه سازد سکندری داند!

۰ ۱۲۴

ساقی و مطرب و می جمله مهیاستولیعیش بی یار مهیا نشود، یار کجاست؟

۰ ۸۵

چو گفتمش که: دلم را نگاه دار ! چه گفتز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد

۰ ۱۰۴

تو خود ای گوهر یک دانه کجایی آخرکز غمت دیده مـردم همه دریا باشد

۰ ۱۰۶