چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردنبا تو ز جان شیرین شیرین‌تر است مردنبردار این طبق را زیرا خلیل حق راباغ است و آب حیوان گر آذر است مردناین سر نشان مردن و آن سر نشان ...

۰ ۷۴۵

ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخرهتا چه زند زهره از آینه و جندرهپیش تو افتاده ماه بر ره سودای عشقریخته گلگونه‌اش یاوه شده قنجرهپنجره‌ ای شد سماع سوی گلستان توگوش و دل عاش...

۰ ۱۷۹

گر تو خواهی وطن پر از دلدارخانه را رو تهی کن از اغیارور تو خواهی سماع را گیرادور دارش ز دیده انکارهر که او را سماع مست نکردمنکرش دان اگر چه کرد اقرارهر که اقرار کرد و ب...

۰ ۱۹۲

چه نزدیک است جان تو به جانمکه هر چیزی که اندیشی بدانماز این نزدیکتر دارم نشانیبیا نزدیک و بنگر در نشانممولانا

۰ ۲۴۴

ای آفتاب سرکشان با کهکشان آمیختیمانند شیر و انگبین با بندگان آمیختییا چون شراب جان فزا هر جزو را دادی طربیا همچو یاران کرم با خاکدان آمیختییا همچو عشق جان فدا در لااب...

۰ ۲۱۴

ماییم که بی‌قماش و بی‌ سیم خوشیمدر رنج مرفهیم و در بیم خوشیمتا دورِ ابد از می تسلیم خوشیمتا ظن نبری که ما چو تو نیم خوشیممولانا

۰ ۱۶۳

ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخرهتا چه زند زهره از آینه و جندرهپیش تو افتاده ماه بر ره سودای عشقریخته گلگونه‌اش یاوه شده قنجرهپنجره‌ای شد سماع سوی گلستان توگوش و دل عاش...

۰ ۳۲۸

از آن باده ندانم چون فنایماز آن بی‌ جا نمی‌دانم کجایمزمانی قعر دریایی درافتمدمی دیگر چو خورشیدی برآیمزمانی از من آبستن جهانیزمانی چون جهان خلقی بزایمچو طوطی جان شک...

۰ ۴۷۶

گویند که دوزخی بود عاشق و مستقولی است خلاف دل در آن نتوان بستگر عاشق ومست دوزخی خواهد بودفرداست بهشت همچون کف دستای مفتی شهر از تو بیدار تریمبا این همه مستی ز تو هشیار...

۰ ۱۹۷

ای خیالی که به دل میگذرینی خیالی نی پری نی بشریاثر پای تو را می‌جویمنه زمین و نه فلک می‌سپریحضرت مولانا

۰ ۱۵۰

دلا مشتاق دیدارم، غریب و عاشق و مستمکنون عزم لقا دارم، من اینک رخت بر بستمتویی قبله همه عالم، ز قبله رو نگردانمبدین قبله نماز آرم به هر وادی که من هستممرا جانی در این...

۰ ۲۳۱

اگر بی من خوشی یارا بصد دامم چه میبندی وگر مارا همی خواهی چرا تندی نمیخندی بخند ایدوست چون گلشن مبادا خاطر دشمن کند شادی وپندارد که دل زین بنده برکندی چو رشک ماه وگل گ...

۰ ۲۷۹

ما بی تو خسته ایم تو بی ما چگونه ای؟ مولوی

۰ ۱۴۷

هی های شمس تبریز، خاموش باش ناطقتا جان خویشتن را، زان شادمان ببینیبگذار این جهان را، تا آن جهان ببینیای دل زجان گذر کن، تا جان جان ببینیتا نگذری ز دنیا، هرگز رسی بع...

۰ ۲۷۰

ای دل زجان گذر کن، تا جان جان ببینیبگذار این جهان را، تا آن جهان ببینیتا نگذری ز دنیا، هرگز رسی بعقبی؟آزاد شو از اینجا، تا بی گمان ببینیگر تو نشان بجویی، ای یار اندر ا...

۰ ۲۰۴

هزار جان طلبید و یکی ببردم پیشبگفت باقی گفتم بهل ،که وام بود

۰ ۱۹۷

شب شد و هنگام خلوتگاه شدقبله عشاق روی ماه شد خواب آمد ما و من‌ها لا شدندوقت آن بی‌خواب الاالله شد

۰ ۱۸۷