عبید زاکانی
کودکان را از مکتب به بیابان برده بودند ، عابری پرسید برای چه این کودکان را آوردهاید ؟ گفتند از برای دل پاک ایشان تا مگر دعای آنها کارگر بیفتد و باران بیاید... عاب...
کودکان را از مکتب به بیابان برده بودند ، عابری پرسید برای چه این کودکان را آوردهاید ؟ گفتند از برای دل پاک ایشان تا مگر دعای آنها کارگر بیفتد و باران بیاید... عاب...
ز سوز عشق من جانت بسوزدهمه پیدا و پنهانت بسوزد ز آه سرد و سوز دل حذر کنکه اینت بفسرد وانت بسوزد مبر نیرنگ و دستان پیش آن کوبه صد نیرنگ و دستانت بسوزد به دست خویشتن شم...
گفتم عقلم گفت که حیران منستگفتم جانم گفت که قربان منست گفتم که دلم گفت که آن دیوانهدر سلسله ی زلف پریشان منست
بکشت غمزه ی آن شوخ بیگناه مرا فکند سیب زنخدان او به چاه مرا غلام هندوی خالش شدم ندانستم کاسیر خویش کند زنگی سیاه مرا دلم بجا و دماغم سلیم بود ولی ...
قصه ی درد دل و غصهٔ شبهای دراز صورتی نیست که جائی بتوان گفتن باز محرمی نیست که با او به کنار آرم روز مونسی نیست که با وی به میان آرم راز در غم و خواری ا...
تقویت سئوی سایت با بکلینک قوی
مشاهده