بی قرارم مثل شاهنامه ای که هر شب صدای گریۀ رستم بیدارش می کند.

۰ ۱۸۰

قمری ها پنج صبح پشت پنجره اندکی عشق، اندکی غریزه

۰ ۱۷۷

نشسته ام زیر سایۀ درختی که دیروز آن را بریده اند

۰ ۱۶۵

اشکی از چشمم چکید خنده بر لبهای بی جانم نشست نامه ات امروز با باران رسید

۰ ۱۶۱

می اندیشم این آخرین سال من است می خورم این خرمالو را

۰ ۱۵۹

می اندیشم این آخرین سال من است می خورم این خرمالو را

۰ ۱۸۰

عطر دشت شالی است می رود به هر طرف عشق، لاابالی است

۰ ۲۰۱

صیادان تور را به ساحل می کشیدند دریا پنجه می زد برای نجات ماهی ها

۰ ۲۶۵

تا مهر تو را به خود دلِ تنگ گرفت رسم دل تو پیروی از سنگ گرفت سرخی لبت به ذات خود قائم نیست از خون دل عاشق من رنگ گرفت

۰ ۱۸۵

دیگر با معشوقه ام در کوه های جهان قدم نمی زنم این روزها دختری هستم از صلیب سرخ که درهای زندان را می گشاید

۰ ۲۴۰

تاریخ؛ تعداد مردگانش را رُند می کند هزار و یک نفر تبدیل می شود به هزار نفر گویی آن یک نفر هرگز وجود نداشته است

۰ ۳۹۱

می خواهم بمیرم می خواهم یک میلیارد بار بمیرم و در جهانی برخیزم که در آن هر انسانی بیش از یک بار نمیرد!

۰ ۲۱۷

و من همیشه جایی میان بازوان مردی که نبود به خواب رفته ام

۰ ۲۵۹