بی قرارم مثل شاهنامه ای که هر شب صدای گریۀ رستم بیدارش می کند.

۰ ۱۷۳

قمری ها پنج صبح پشت پنجره اندکی عشق، اندکی غریزه

۰ ۱۷۰

نشسته ام زیر سایۀ درختی که دیروز آن را بریده اند

۰ ۱۵۷

اشکی از چشمم چکید خنده بر لبهای بی جانم نشست نامه ات امروز با باران رسید

۰ ۱۵۴

می اندیشم این آخرین سال من است می خورم این خرمالو را

۰ ۱۵۱

می اندیشم این آخرین سال من است می خورم این خرمالو را

۰ ۱۷۴

عطر دشت شالی است می رود به هر طرف عشق، لاابالی است

۰ ۱۹۵

صیادان تور را به ساحل می کشیدند دریا پنجه می زد برای نجات ماهی ها

۰ ۲۰۸

تا مهر تو را به خود دلِ تنگ گرفت رسم دل تو پیروی از سنگ گرفت سرخی لبت به ذات خود قائم نیست از خون دل عاشق من رنگ گرفت

۰ ۱۸۰

دیگر با معشوقه ام در کوه های جهان قدم نمی زنم این روزها دختری هستم از صلیب سرخ که درهای زندان را می گشاید

۰ ۲۳۴

تاریخ؛ تعداد مردگانش را رُند می کند هزار و یک نفر تبدیل می شود به هزار نفر گویی آن یک نفر هرگز وجود نداشته است

۰ ۳۸۳

می خواهم بمیرم می خواهم یک میلیارد بار بمیرم و در جهانی برخیزم که در آن هر انسانی بیش از یک بار نمیرد!

۰ ۲۱۰

و من همیشه جایی میان بازوان مردی که نبود به خواب رفته ام

۰ ۲۵۳