نه از خودم فرار کرده ام

نه از خودم فرار کرده امنه از شمابه جستجوی کسی رفته ام کهمثل هیچ کس نیست نگران نباشیدیا با اوباز می گردمیا اوبازم می گرداندتا مثل شما زندگی کنم.

دلخوشم با غزلی تازه همینم کافی ست

دلخوشم با غزلی تازه همینم کافی ست تو مرا باز رساندی به یقینم ،کافی ست قانعم،بیشتر از این چه بخواهم از تو؟ گاه گاهی که کنارت بنشینم،کافی ست گله ای نیست،من وفاصله ها ...

بعضی با برج های پدرهاشان

بعضی با برج های پدرهاشانبعضی دیگر با آرزوهاشانو بعضی با دنیاشانمن و تو اما با نداری هامانبزرگ شدیم.آنقدر بزرگکه جایی در دنیای کوچکشاننداشتیم.

شکفتی چون گل و پژمردی از من

شکفتی چون گل و پژمردی از من خزانم دیدی و آزردی از من بد آوردی وگرنه با چنین ناز اگر دل داشتم می بردی از من!

قبول کن که گذشته ست کار من از اشک