خورشید جاودانه می درخشد بر مدار خویش

خورشید جاودانه می درخشد بر مدار خویش ماییم که پا جای پای خود مینهیم و غروب میکنیم هر پسین

ميزي براي كار كاري براي تخت

ميزي براي كار كاري براي تخت تختي براي خواب خوابي براي جان جاني براي مرگ مرگي براي ياد يادي براي سنگ اين بود زندگي!؟

چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان

چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان نه به دستی ظرفی را چرك می كنند نه به حرفی دلی را آلوده تنها به شمعی قانعند و اندكی سكوت

شب در چشمان من است

شب در چشمان من است، به سیاهی چشم‌هایم نگاه کن! روز در چشمان من است، به سفیدی چشم‌هایم نگاه کن! شب و روز در چشمان من است، به چشم‌هایم نگاه کن! پلک اگر فرو بندم ...

شرم میکنم با ترازوی کودک گرسنه

شرم میکنم با ترازوی کودک گرسنه کنار خیابان سیری ام را وزن کنم! ای کاش یک ماه نیز موظف بودیم از اذان صبح تا غروب آفتاب فقرا را سیر کنیم نه اینکه گرسنگی و تشنگی کشیده تا...

بی شک جهان را