وبلاگ شعر و ادب پریشان

ای عشق ببخشای تو بر حال ضعیفان

ای عشق ببخشای تو بر حال ضعیفان کز خاک همان رست که در خاک دمیدی

۳۴۰

تلــخ بـود غــم بشـــر وین غم عشق چون شکر این غم عشـــق را دگر بیش به چشم غم مبین

۲۴۳

عذابست این جهان بی‌تو مبادا یک زمان بی‌تو به جان تو که جان بی‌تو شکنجه‌ست و بلا بر ما

۴۰۲

ی دوست گناه عاشقان سخت مگیر کز بادهٔ عشق مرد بی‌شرم شود

۳۴۰

تویی دریا منم ماهِی چنان دارم که می‌خواهیبکن رحمت بکن شاهی که از تو مانده‌ام تنها

۴۲۳

تا مست نباشی نبری بار غم یارآری شتر مست کشد بار گران را

۴۲۳